KURTULUŞ

Uzun yıllar, daracık kimsesizliğimle, çıkmaz yalnızlığımla karşı karşıya gelmenin korkusundan dört bir yanımı çocuklarımla, yazılarımla doldurup ta kendimi her hangi bir belirsiz çıkmazlardan, korkulardan kolladığım günün birinde  bir tesadüf yüzünden yalnız kalmalı olduğum büyük, sessiz evimin karanlık, kimsesiz yatak odasında ansızın yalnız olmadı­ğımı... Beni kendinde, göğsünde, yumuşak ve güçlü kolları ara­sında bulunduran birşeylerin, ve ya birilerinin bir parçası, ya da kendisi olduğunu farkettim... Hüzünlü anılarla dolu boş odala­rı, yarıkaranlık, sinsi köşeleriyle bana hep büyük ve sıkıntılı bir görüntü veren büyük odalardan oluşan evimin yalnızca uyudu­ğum bir yataktan oluştuğunu farkederek huzur duydum.